ΣΚΗΝΗ 2

ΕΞ- ΝΥΧΤΑ/ πάρκινγκ μηχανής  

Βλέπουμε τη Σοφία να κλειδωνει το λουκέτο της μηχανης, αφού έχει μόλις παρκάρει.  Είναι λίγο μαγκωμένη γενικά, σαν να κάνει αυτές τις δουλειές εκτελεστικά, σαν να νυστάζει να βαριέται και να θέλει απλά να πάει σπίτι της. 

Διακόπτει αυτήν την πράξη για να κοιτάξει γύρω της λίγο ανήσυχη, σαν να τσεκάρει ότι δεν είναι κανείς. Κλειδώνει, κρατάει το μπρελόκ, μετραει-γυρνάει τα κλειδια της. Την ακούμε να μετράει από μέσα της:

Σοφία

“Ένα, δύο, τρία, τέσσερα…” 

Μέχρι να τη δούμε μέσα στο ασανσέρ. CUT εκεί.

ΣΚΗΝΗ 3

ΕΣ- ΝΥΧΤΑ/ ασανσέρ, εξώπορτα, χωλ

Η Σοφία είναι στο ασανσέρ, κοιτάζεται στον καθρέφτη, είναι ακόμη ανήσυχη από πριν αλλά νιώθει καλύτερα που φτάνει σπίτι. 

Σκύβει για να δει πιο κοντά και βλέπει την αντανάκλασή της περίεργη και παραμορφωμένη.  Αυτό διαρκεί για 1-2’’ και ταυτόχρονα με την εικόνα παραμορφώνεται ο ήχος, όπου ακούει το ασανσέρ σχεδον μιουτ, σαν να φοραει ωτοασπιδες. Το “όραμα- παραίσθηση” διακόπτεται όταν της έρχεται μήνυμα στο κινητό. 

Τρομαγμένη- σκαλωμένη  το τσεκάρει, ειναι ο αδερφος της (όνομα επαφής.. μπρο?) και πολλες αναπαντητες απο ενα ακυρο σταθερό τηλέφωνο. Το κοιτάει λίγο και ανοίγει τα μηνύματα του αδερφού της. Έχει στείλει και πιο πριν κάτι της λέει για τα σκυλιά κ καληνύχτα. 

Αυτή ξανακοιτάει τον καθρεύτη, το ασανσερ φτάνει, τρομάζει, ταρακουνιέται λίγο, κοιτάει τον καθρεύτη ξανά. Είναι όλα οκ, κάπως ηρεμεί το πρόσωπό της. 

Βγαίνει ξεκλειδώνει την επάνω πορτα μετράει τα κλειδια.  

Μέσα από το σπίτι, την βλέπουμε να μπαίνει, τα σκυλιά την υποδέχονται. Φωτίζουν χριστουγεννιατικα φωτακια διακεκομμενα, ανοίγει ένα φως απο το υπνοδωμάτιο του αδερφού της που φαίνεται από το χωλ.

Αλέξανδρος

(από βάθος)

Σοφία;

ΣΟΦΙΑ

“Ναι, εγώ είμαι, κοιμήσου.”

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
Καληνύχτα!

ΣΟΦΙΑ
Καληνύχτα!

Το φώς στο υπνοδωμάτιο σβήνει, εκείνη αφήνει το μπρελόκ με τα κλειδιά δίπλα, πάνω σε ένα έπιπλο της γιαγιάς της.

SCENE 2 

EXT. MOTORCYCLE PARKING– NIGHT  

We see SOFIA locking her motorcycle, having just parked. She’s a little stiff, moving mechanically, like she’s just doing this out of habit, sleepy, bored, wanting to get home.

She pauses, looking around anxiously, checking that no one is nearby. She locks it, holds the keychain, counting and turning her keys. We hear her counting in her head

SOFIA (V.O)
One, two, three, four…

CUT to inside the elevator

SCENE 3 

INT. ELEVATOR, FRONT DOOR, HALLWAY – NIGHT 

SOFIA is in the elevator, looking at herself in the mirror. She’s still uneasy from before but feels better now that she’s almost home.

She bends down to look closer and sees her reflection distorted and strange. She jumps in fright, now it’s her distorted figure illuminated by a white flash- like light, and the background is completely dark. This lasts for 5 seconds, and at the same time the sound distorts, the elevator almost muted, as if she’s wearing ear protection. The vision-hallucination stops when she receives a message on her phone.

Frightened and frozen, she checks it. It’s her brother (contact name: Bro) and many missed calls from an unknown landline. She looks briefly, then opens the messages from her brother. He had sent something earlier too, asking about the dogs and saying goodnight.

She looks back in the mirror, the elevator arrives, she startles, shakes a little, looks at the mirror again. Everything is fine, her expression calms.

She exits, unlocks the top door, counting her keys.

Through the interior of the house at the hallway, we see her entering. The dogs welcome her. Christmas lights blink intermittently. A light turns on from her brother’s bedroom, visible from the hall.

ALEXANDROS 

(from the background)
Sofia?

SOFIA
Yes, it’s me! Go to sleep.

ALEXANDROS
Good night!

SOFIA
Good night!

The light in the bedroom goes off. She stares at his bedroom door for 3 seconds, wondering what has just happened. She sets the keychain down on her grandmother’s chest of drawers.